در ادامه خداوند مىفرمايد : ( . . . وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى . . . ) . « . . . و هر آنچه از خير انجام مىدهيد خدا بدان آگاه است و توشه برداريد پس بدرستى كه بهترين توشه تقوى مىباشد . . . » . حسنهء ويژه‌اى كه انسان در اثناء حجّ مىتواند انجام دهد ، خلوص براى خداى متعال و آگاهى به اهداف اصلى مناسك مختلف حج و عمل به آنها مىباشد . توشه و زادى كه خداوند امر به برگرفتن آن مىكند تقوى مىباشد . تقوى حالتى درونى است كه به وسيلهء ثروت يا درس و بحث بدست نمىآيد ، بلكه حالتى درونى مىباشد كه انسان بوسيلهء تجاربى كه به دست مىآورد در او اثرى عميق مىگذارد قرآن كريم مردم را به برگرفتن زاد و توشه « تقوى » در خلال حجّ دعوت مىكند . و مهم اين است كه قاصد خانهء خدا براى دستيابى به درجات مختلف تقوى تلاش كند . هر كس اين ملكهء نورانى را بدست آورد طعم سعادت را خواهد چشيد و با قلب سليم بسوى پروردگارش پرواز خواهد كرد . لازم به ذكر است كه در مقابل انسان حج كننده سفرى پرمشقّت و همراه با سختى قرار دارد كه نمىداند به كجا و چگونه ختم مىشود . شايد اين مسافرت كوتاه باشد ، شايد هم طولانى . او از زمان مرگ نيز مطّلع نمىباشد ، ولى دراين بين خداى تبارك و تعالى او را به مقاومت در برابر وسوسه‌هاى شيطانى امر مىكند ، وسوسه‌هايى كه هيچگاه او را رها نمىكنند حتّى اگر بر فراز كوه عرفات باشد . . . لحظه‌اى به خويشتن باز مىگردد ، تا عزم خود را براى تغيير